Over compenseren na de feestdagen

Over compenseren na de feestdagen

De feestdagen zijn allemaal achter de rug. Het nieuwe jaar is begonnen en allerlei goede voornemens worden naar je hoofd geslingerd: sporten, afvallen en gezond eten. Mogelijk heb je je goed uitgeleefd tijdens de feestdagen en genoten van lekker eten en drinken. En nu? Compenseren. Het zou mijn eerste reactie zijn, maar ik ben er klaar mee. Ik wil geen ”alles of niets” eter zijn.

Nog steeds verbaas ik me erover hoe diep deze eerste reactie geworteld is bij mij: de drang om te compenseren na een paar dagen ”ongezond”, meer en anders eten en daarbij (veel) alcoholische drankjes. Het moet minder, beter en gezonder. En alcohol? Dat mag even niet meer. Tegelijkertijd raak ik in de stress van deze compensatie. Nu mag het niet en nu wil ik het juist.

Alles of niets

Jarenlang was compenseren vooral in mijn hoofd de oplossing. Maaltijden overslaan, geen tussendoortjes meer of de helft eten van wat ik eigenlijk zou willen. Daarbij kwam dat ik ook iets meer ging sporten dan ik eigenlijk wilde. Ik ging verder en vaker hardlopen, iedere dag een paar kilometer meer. Hierdoor praatte ik het voor mezelf goed om op een later moment alles te eten en drinken wat ik wilde en dan het liefst zo ongezond mogelijk. Het probleem was dan dat ik hierin doorsloeg. ‘Nu mag het, dus nu moet het!’ Ik kon dan niet stoppen. Enerzijds omdat ik hongerig was, want ik had immers veel te weinig gegeten. Anderzijds ook omdat het nu mocht. Het is bijna dwangmatig, maar vooral heel erg zwart-wit. Alles of niets.

Ik ben klaar met ”alles of niets” eten. Het werkt niet op lange termijn. Compenseren na de feestdagen is dus geen optie. Gelukkig heb ik veel minder last van deze compensatiedrang dan vroeger, maar ik merk dat er ergens nog een stemmetje zit dat af en toe tegen me praat. Ik doe er niet altijd iets mee, maar het blijft toch verraderlijk.

Echt compenseren kan ik niet meer, maar bewust minder eten om vervolgens flink aan te vallen, is wel gebeurd. Het feit dat ik mezelf soms dingen niet toe sta en op een ander moment wel, vind ik niet handig. Ik heb gemerkt dat ik hierdoor toch weer vaker aan het nadenken ben over eten. Ook merk ik dat het een soort alles of niets principe blijft. Laatst gaf ik bijvoorbeeld aan in een video dat ik na mijn trainingen eigenlijk nooit honger heb. Dit betekent dus dat ik weleens te laat of te weinig eet na het hardlopen. Niet altijd handig, maar in mijn hoofd geeft dit ruimte om vervolgens mezelf extra veel toe te staan, waardoor het weer resulteert in ”alles of niets”. Daar ben ik dus klaar mee.

Meer, beter en gezonder

Hoewel ik geen compensatiedrang heb gevoeld na de afgelopen feestdagen, merk ik zeker wel dat ik hier iets in wil veranderen. In mijn doelen van 2020 heb ik dit ook al aangegeven. Ik wil komend jaar meer eten, beter eten en ook gezonder eten. Bij mij is het óf weinig óf veel, en dan het liefst zo ongezond mogelijk. Wanneer ik meer ga eten en ook gezonder ga eten, hoop ik deze behoefte minder te voelen. Ik kom niet in der verleiding, omdat ik immers al voldoende heb gehad. Mijn zogenaamde reptielenbrein hoeft dan niet te gaan spreken. Dit betekent overigens niet dat ik helemaal geen ongezonde dingen meer ga eten. Ik hoop alleen dat ik dan minder de behoefte voel om daarin door te slaan.

Het blijft voor mij een belangrijk thema, zelfs nu mijn eetstoornis al tien jaar achter me ligt. Mede daarom vind ik het belangrijk om ook hier open over te zijn. Ik kreeg er namelijk al wat vragen over naar aanleiding van mijn gestelde doelen. De komende maanden zal ik dan ook dit thema meenemen op mijn blog, indien dit aan de orde is.

Herken jij dit? Heb je weleens last van compensatiedrang? En ben jij een alles of niets eter?

13 Comments

  1. Fenne
    januari 3, 2020 / 5:16 pm

    Heel tof om te lezen, en goed dat je hier open over bent! Ik herken dit gedrag ook een beetje, wat ik ook zeker niet prettig vind. Ik zou het enorm waarderen als je hier meer over wil delen! :)

  2. Miranda
    januari 3, 2020 / 7:14 pm

    Na de feestdagen, noem ik het meer… weer in balans komen… omdat je vaak vrij bent, is ook de structuur weg…ik vind het dan weer heerlijk dat alles weer ‘nirmaal is en weer op vaste tijden eet en sport. Na het hardlopen heb ik niet altijd gelijk honger… zo erg is dat toch niet om dan later wat meer te eten ? Succes met je gestelde doelen, ik eet sinds juni koolhydtaatarm en dat bevalt mij heel goed.

  3. Priscilla
    januari 3, 2020 / 7:55 pm

    Ik herken je verhaal volledig! Omdat ik echt iets wilde veranderen heb ik hulp gezocht bij iemand die voedingsschema’s maakt. Al snel bleek dat ik veel te weinig at voor wat mijn lijf nodig had. Dit zorgde voor het bekende alles of niets eten. Hoewel ik slank ben bleek ik een hoog vetpercentage te hebben. Mijn lijf was volledig in een spaarstand gegaan omdat het te weinig voeding kreeg. Ik ben inmiddels 4 maanden verder, eet wat mijn lijf nodig heeft en heb geen alles of niets buien meer. Mijn vetpercentage is gedaald van 25 naar 19 procent terwijl ik zo ontzettend veel meer eet dan hiervoor. Mijn lijf lijkt uit de spaarstand te komen en ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Wellicht dat je ook eens iemand echt naar je voeding kunt laten kijken om te bezien of je wel de juiste voedingsstoffen binnen krijgt die je lijf nodig heeft :)

    • januari 3, 2020 / 10:29 pm

      Hi Priscilla,

      Dat klinkt wel interessant. Misschien ook goed om te onderzoeken. Tijdens mijn sportmedisch onderzoek bleek ik ook een vrij hoog vetpercentage te hebben voor wat ze hadden verwacht. Dat kan mogelijk het gevolg zijn van te weinig eten dus. Thanks voor je reactie!!

  4. Paul
    januari 3, 2020 / 9:41 pm

    Even terzijde, kan het zijn dat ik jou in een spotje van thuisbezorgd.nl zag? Zou in het verlengde hiervan toch ook wel grappig zijn.

    Overigens, interessante reflectie. Zet vanwege het niet evidente karakter van de stelling en goede argumentatie aan tot nadenken.

    👌

  5. Laura
    januari 4, 2020 / 7:34 am

    Wat goed dat je hier open over bent. Ik had het idee dat je alleen maar super gezond at, en dat je nu schrijft dat je soms juist veel ongezonde dingen eet vind ik ergens nog helpend ook. Misschien niet voor jou, maar helpend voor mij omdat ik altijd denk dat iedereen die zo slank is, goed is in sporten, dan vast ook een perfect eetschema heeft. Goed dat je er dit jaar mee aan de slag gaat! Het is toch een stukje eetstoornis wat over is.

    Ik herken het ook heel erg. 14 jaar geleden begon bij mij een eetstoornis, en hoewel ik nu een gezond gewicht heb, heb ik nog steeds last van dit soort gedachten.
    Ik vind het hardlopen (en andere sporten) hartstikke leuk om te doen en het geeft mij kracht en voldoening, maar het is voor mij ook een manier om in balans te blijven. Iedere dag neem ik mijzelf weer voor om heel gezond te eten, en dat gaat dan zo vaak mis dat ik veel te veel (en ongezond) eet. Als ik doordeweeks werk compenseer ik het ook om diezelfde redenen als jij. Ik ontbijt, ga naar mijn werk, en eet 8/9 uur later pas weer wat thuis. Dan heb ik nog ‘ruimte’ over voor ander eten. Dat wordt vaak een eetbui en dan walg ik nog meer van mezelf. Een vicieuze cirkel waar ik maar niet uit kom.

    Het blijft erg lastig.. ik zou er ook graag meer balans in willen hebben. Gewoon goed en gezond eten. Ik ben dus benieuwd naar je blogs!

  6. Jessie
    januari 4, 2020 / 8:13 am

    Dankjewel voor deze blog Japke! Een goed doel voor 2020, ik ben beneiwud of je concrete plannen hebt om dit aan te pakken?

    In een reactie op Instagram gaf ik ook al aan dat ik hier last van heb. Ontbij of lunch volledig skippen, maar op andere dagen mezelf gigantisch volvreten. Een vicieuze cirkel. Ik heb ook een gezond gewicht en fit lichaam, maar ik wil dat niet meer. Ik heb nu met mezelf agesproken dat ik in ieder geval geen maaltijd meer oversla.

    Ik vroeg me verder nog af of jij ook bijhoud in een app hoeveel kcal je binnenkrijgt? Ik doe dat namelijk wel, met Eetmeter (compensatiegedrag wordt zo wel erg visueel). Maar soms vraag ik me af of zo’n app wel een goed idee is.

    • januari 7, 2020 / 8:25 am

      Hi Jessie,
      Maaltijden overslaan wil ik ook zeker niet meer. Hopelijk helpt dat al veel beter. Ik houd het niet bij in een app, want ik denk dat het voor mij niet werkt. Hoe vind jij het zelf?

  7. Merel
    januari 4, 2020 / 8:30 pm

    Wat een inspirerende en leerzame blog! Zelf herken ik dit gedrag heel goed (ben herstellende van een eetstoornis) en het zit continue in mijn hoofd… Zou je eventueel ook een blog kunnen schrijven met tips om aan te komen/ genoeg eten?
    Supertof dat je zo open bent en dit deelt, soms denk ik wel eens dat ik de enige ben met dit probleem 😢

    Liefss Merel

    • januari 6, 2020 / 9:10 am

      Dank voor je reactie, Merel. Daar ga ik zeker iets mee doen!
      Je bent sowieso niet de enige! Het is jammer dat je hier niet met iedereen openlijk over kunt praten, maar je mag me altijd berichten of mailen.
      Liefs en take care!

  8. Ingeborg
    januari 5, 2020 / 5:44 pm

    Echt zó herkenbaar. 1 januari moest en zou ik hardlopen ook al was ik heel moe. Ik heb ook een eetstoornis gehad en ook meerdere therapie en tóch blijf ik altijd die stem houden. Ik ben er ook klaar mee. Ik vind het wel super tof dat je er zo open over bent. Ik ben een tijd geleden verhuisd naar een hele andere kant van het land en niemand van mijn omgeving weet hoe ik me voel en dat dat stemmetje altijd op blijft spelen.

    • januari 7, 2020 / 8:24 am

      Hi Ingeborg,
      Herkenbaar! Toch gaan sporten, ook al ben je zo moe. Hopelijk is het voor jou ook iets om mee aan de slag te gaan. Heel veel succes! :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


Zoek je iets?