Eetstoornisgedachten tijdens sporten

Eetstoornisgedachten tijdens sporten

Wanneer je een eetstoornis hebt of hebt gehad, kan het best lastig zijn om weer normaal om te gaan met bewegen. Is het normaal om nog negatieve gedachten te hebben tijdens het sporten? En hoe zorg je ervoor dat je door deze eetstoornisgedachten tijdens het sporten niet terugvalt in een eetstoornis?

Eerder schreef ik al eens een artikel over sporten en herstellen van een eetstoornis. Vaak heeft doorslaan in bewegen namelijk een verwantschap met de obsessie rondom (niet) eten. Dit hoeft overigens niet zo te zijn. Ik ken ook meiden die wel een eetstoornis hadden, maar weinig bewegingsdrang.

Dit artikel richt zich wel voornamelijk op die eetstoornisgedachten tijdens het sporten. Want wat als je wel bent hersteld van je eetstoornis, maar toch weer negatieve (eetgestoorde) gedachten krijgt als je gaat sporten? Is dat normaal? En hoe ga je daar mee om?

Mijn ervaring

Zelf dacht ik ook dat ik helemaal van mijn eetstoornis af was. Totdat ik weer begon met normaal bewegen en sporten. Vrijwel meteen kwam een heel oud en bekend stemmetje in mijn hoofd opzetten: ‘’Nu heb je gesport, dan kun je ook wel weer wat op je eten gaan letten.’’ Daarnaast besloot ik ook meteen om de dag daarna weer te gaan. Het ging zo gemakkelijk en het gaf zo’n fijn gevoel. Ik vond dat heel confronterend. Ik was toch hersteld van mijn eetstoornis? Waarom wil ik dan meteen weer meer bewegen en minder eten?

Het was goed dat ik me bewust was van die stem. Die oude, bekende stem die al zoveel van mij kapot had gemaakt, wilde ik niet weer de ruimte geven. Ik besloot er dus, na wat flinke tweestrijd in mijn hoofd, ook meteen mee af te rekenen. Maar hoe doe je dat wanneer zo’n oud en bekend patroon weer naar boven komt drijven? Hoe ga je daarmee om? En is het normaal om zo’n stem te blijven horen?

Herstel

Ook het normaal leren omgaan met sporten hoort bij het herstel van een eetprobleem of een fitobsessie. Wanneer het voor jou altijd een trigger of compensatiemechanisme is geweest, is het best lastig om weer normaal te gaan sporten en bewegen. Het is dus echt volkomen normaal dat je deze eetstoornisgedachten tijdens het sporten weer terugkrijgt. Net als je relatie met het eten, moet ook de relatie met het sporten weer gezond worden. Dat kost even tijd.

Eerlijk zijn

Het allerbelangrijkste is vooral eerlijk zijn. Wanneer je deze gedachten bij jezelf opmerkt, probeer dan meteen eerlijk tegenover jezelf te zijn. Geef de negatieve gedachten geen ruimte. Anders weet je zeker dat ze met je aan de haal gaan. Zeker nu je zover bent gekomen, is het natuurlijk zonde om door het sporten terug te vallen.

Wees dus eerlijk en streng voor jezelf. Bouw het sporten altijd rustig op en beperk jezelf daarin ook. Heb je een klein rondje hardgelopen? Neem dan weer even een paar dagen rust. Spreek ook met jezelf af wat jij normaal en gezond vind qua sport. Vind je twee keer per week eigenlijk wel voldoende? Houd jezelf daar dan ook aan. Ga er losjes mee om en probeer het vooral te zien als een uitlaatklep of iets waar je plezier en energie uithaalt.

Kies ook vooral een sport waar je je fijn bij voelt. Was de sportschool tijdens jouw eetstoornis bijna je thuis geworden? Misschien is het dan wel fijn om iets anders te gaan proberen. Juist om de focus wat te verleggen. Ook kan het helpen om samen met iemand te gaan sporten en daar ook afspraken over te maken.

Hoe ga je ermee om?

Wat doe je nou als je wel die eetstoornisgedachten tijdens het sporten opmerkt? Je kunt ervoor kiezen om het meteen met iemand te delen waar jij je veilig bij voelt. Misschien is er wel een goede vriendin of een familielid die je in vertrouwen kunt nemen. Wees open over je gedachten en over hoe je je voelt. Houd het niet voor jezelf en zorg dat de gedachten niet de overhand gaan nemen. Merk je dat je toch vastloopt? Dan is het misschien verstandig om toch een stapje terug te gaan doen in het sporten.

Uiteindelijk is het vooral belangrijk om na te gaan waarom jij graag wilt gaan sporten. Vind je het leuk? Haal je er plezier uit? Of wil je sterker worden en een betere conditie krijgen? Allemaal prima! Mocht je merken dat je liever wat wilt afvallen of heel bewust weer de focus op je uiterlijk legt, dan kan het zijn dat je ook sneller weer eetstoornisgedachten tijdens het sporten zult opmerken. Wees jezelf daar bewust van!

Herken jij je hierin? Heb je ook weleens last van dit soort negatieve gedachten tijdens het sporten? Hoe ga jij daar mee om? Je mag me ook altijd mailen als je vragen hebt of tips zou willen! 

3 Reacties

  1. Laura
    juni 22, 2018 / 7:52 am

    Heel herkenbaar en ook lastig. Op mijn 12e begon ik last te krijgen van een eetstoornis, met enorme bewegingsdrang. Dat was mijn manier van compenseren. Inmiddels ben ik 24 en al wel een aantal jaar weer ‘normaal’ aan het eten, maar heb ik nog wel last van eetstoornis gedachten. Vooral door het sporten. Ik moet gesport hebben, anders is het in mijn hoofd een chaos en gaat het mis met het eten. Nu sporte ik vorig jaar iedere dag meerdere uren, en heb ik het nu wel beperkt tot circa 5 keer per week. Mij helpt het om op de dagen dat ik niet sport te wandelen. Al geef je dan ergens ook wel toe aan de gedachten, omdat de gedachten zijn dat ik slechter wordt, dikker wordt, lelijker wordt, als ik niet (genoeg) sport. En de prestatie drang wil dat ik alsmaar sneller wordt. Ik vind het sporten hartstikke leuk, maar baal er soms wel van dat het zo impact heeft op mijn dag. Wanneer ik gesport heb is een dag goed en anders niet..

  2. Mandy
    juni 22, 2018 / 10:10 am

    Hoi japke

    Bedankt voor jouw mooie blog.

    Groetjes Mandy.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?