Hallo hardloopdip

Hallo hardloopdip

De Boston Marathon is inmiddels ruim drie weken geleden. Dat dit een absoluut hoogtepunt is geweest in mijn hardloop”carrière”, moge duidelijk zijn. Nooit eerder liep ik zo lang op zo’n tempo. Je zou denken dat zo’n ervaring zorgt voor nog meer motivatie en zin om nieuwe doelen aan te scherpen. Op dit moment blijkt echter het tegendeel. Ik zit middenin een hardloopdip!

Dat betekent echter niet dat ik mijn hardloopschoenen na de marathon niet heb aangehad. Juist wel! Na de marathon ben ik best snel weer begonnen met kleine rondjes hardlopen. Dat ging eigenlijk ook helemaal niet verkeerd. Al snel liep ik weer 10 kilometer en mijn benen vonden alles goed. Het leek alsof ik heel snel herstelde en op die manier pakte ik het hardlopen ook op.

De klap komt later

Maar of ik nou echt zo goed hersteld was? Een week geleden merkte ik op dat mijn lijf heel raar reageerde op trainingen. Mijn hartslag blijft laag (ook mijn rustpols is nooit zo laag geweest), maar ik voel me wel vermoeid. Het lopen lukt eigenlijk maar in één tempo, want wisselingen gaan moeizaam of niet. Mijn benen voelen leeg en vermoeid. Ook langer dan een uur lopen, is nog niet echt een succes. Misschien toch te snel begonnen? Ik merk dat het in ieder geval wel tussen mijn oren gaat zitten en het voelt als een hardloopdip. Of zou het komen doordat ik geen doel gepland heb?

Doelloos

Trainen zonder doel voelt op dit moment een beetje doelloos voor mij. Natuurlijk heb ik wel loopevenementen binnenkort, maar het is niet zo dat ik daar een PR of per se een snelle tijd wil gaan lopen. Zo staat op 17 mei de MEER-run in Groningen gepland, waar ik 14 kilometer zal lopen en ga ik het weekend later, op zondag 26 mei, 15 kilometer tijdens de Vestingloop in Den Bosch doen. Er staat dus wel degelijk iets gepland, maar het lukt me niet om me daar helemaal voor op te laden. Ook deze zomer heb ik nog geen leuke hardloopevenementen gepland en zelfs na de zomer niet. Het wordt voor het eerst in drie jaar dat ik geen marathon in het najaar zal gaan lopen. Gek? Ja! Maar ergens geeft het ook wel rust. Het hoeft even niet.

Natuurlijk sluit ik niet uit dat er nog een mooi en groot evenement gepland gaat worden. Het kan best zijn dat er iets op mijn pad komt, waar ik zo enthousiast van word, dat ik geen nee kan zeggen. Een nieuwe uitdaging is immers altijd welkom! Stiekem heb ik nog een tijdje gedacht aan de Marathon van Valencia, maar dat vind ik te dicht op Tokyo (begin 2020).

Ook zijn er natuurlijk een heleboel andere mooie evenementen te bedenken. Zo dacht ik aan de Berenloop of een mooie halve marathon in een stad dit najaar. Op dit moment ligt dat allemaal nog open en wil ik eerst kijken hoe deze zomer zal verlopen. Want zoals jullie wellicht al hebben vernomen, ga ik me iets meer richten op het wielrennen. Daarvoor heb ik namelijk wel een mooi doel staan, maar dat vertel ik later in een ander artikel.

Ik weet dat de looptrainingen zonder doel meer moeite zullen kosten. Dat ik dus even in een hardloopdip zit, is helemaal niet zo gek en hoort er misschien zelfs wel bij. Zonder groot doel is het best lastig om jezelf voor specifieke trainingen te motiveren. De deur uit gaan is het probleem overigens niet. Hardlopen zelf lukt wel, maar eigenlijk nooit lang en dus geen specifieke snelheidstraining.

Dat ik dus nu even in een dipje zit, is wel duidelijk. De grote vraag is: hoe kom je er weer uit? Aangezien ik gewend ben om altijd maar door te gaan, laat ik mezelf nu heel even hiermee aanklooien. Het scheelt dat ik voor het wielrennen wel een doel heb staan, waar ik me nu op kan gaan focussen. Mocht jij last hebben van een hardloopdip, zou ik altijd aanraden om een nieuw doel te stellen. Maak een plan en ga ervoor!

Heb jij weleens last van een hardloopdip? Hoe kom jij er dan weer uit?


9 Reacties

  1. mei 8, 2019 / 9:39 am

    Ai, heel herkenbaar dit. Hoewel ik geen marathon heb gelopen, haha. Het helpt bij mij om me dan even op fietsen te focussen. Op een gegeven moment begin ik het hardlopen te missen en zo vind ik mijn motivatie en plezier weer terug. Vooral niet forceren, dan wordt het een moeten en kost elke training steeds meer moeite. X

  2. Lieke
    mei 8, 2019 / 9:41 am

    Na de marathon van Amsterdam had ik hier heel erg last van. Toch te snel weer te hard gaan trainen. Het heeft al met al wel een maand of drie geduurd voor ik weer echt kon genoeten van hardlopen. Ik zou je benen echt even de rust geven die ze klaarblijkelijk nodig hebben. Rust is de belangrijkste training. Maar he, dat is natuurlijk vanaf de zijlijn heel makkelijk om te zeggen:)

  3. mei 8, 2019 / 3:50 pm

    Ben je niet een beetje overtraind lieverd? De sportequivalent van een burnout? Dat is vaak ook net nadat je op je top zit, en dan moet je echt even rust nemen anders schiet het niks op. Niet complete rust, maar wel een beetje. You can do it!

  4. Lisette
    mei 8, 2019 / 4:50 pm

    Heb er na 2 van mijn marathons ook last van gehad. Even geen zin meer, of toch wennen aan het gevoel dat het allemaal niet meer ‘moet’. Ik zou zeggen, ga lekker lopen als je daar zin in hebt, anders lekker niet.
    Ik vind het best wel snel dat je weer wedstrijden hebt gepland. Daarvan zou ik ook zeggen: heb je er geen zin in, ga dan lekker niet. Je hele lijf moet weer even wennen aan het niet zoveel trainen en ook gewoon nog uitrusten. Dat kan best 8 weken duren.
    Ga lekker fietsen of alternatieve trainingen doen, dat lopen komt echt wel weer!

  5. Steffen
    mei 8, 2019 / 6:20 pm

    For me it was good to run in a group with friends in their pace and talking and joking with them. Simply enjoying the run 😁 Or to do other sports like cycling.

  6. Ronald
    mei 8, 2019 / 7:51 pm

    Op dit moment zit ik ook even in een dip.
    Ik heb de TT run in de planning staan en daarna niet echt meer een wedstrijd.
    Het word mn 3e wedstrijd dit jaar terwijl ik voorheen wel 8 liep.
    Een dipje hoort er bij als je niet echt een doel hebt denk ik.

  7. Fugazi_76
    mei 8, 2019 / 10:06 pm

    Verandering van spijs doet eten. Dit jaar bunker hard geswitcht naar wielrennen en MTB. Het voelt heerlijk. Wat me erg bevalt is the change of scenery gedurende de training. Op de fiets zit je op het ene moment in bosrijk, daarna in de polder en dan weer in de Binnenstad van Utereg. Heerlijk. Suc6 met je duppie, maar het komt goed.

  8. Paul
    mei 8, 2019 / 11:54 pm

    Hoewel ik zondag een marathon ga (moet?) lopen, heb ik ook geen enkele zin meer de laatste tijd. Ik wijt het aan het weer. K weer, geen hardloopweer. Volledig inspiratieloos weer. Uiteindelijk blijft mijn grootste doel bij het hardlopen (en wielrennen) genieten van de natuur en het buiten zijn, Het groen lonkt maar het grijs overheerst en legt een grauw deken over het landschap. Daar kun je dan wel op schema doorheen rennen, maar het pure genot blijft achterwege. Alleen resultaat telt dan nog. Yuk.

  9. Sander
    mei 10, 2019 / 12:05 pm

    Sinds 3 maanden geswitched naar de fiets, daarna nog maar 2-3 keer de (nieuw gekochte!) schoenen aangehad. Daarvoor ook een groot doel behaald met hardlopen. Heb er geen definitief afstand van genomen, maar doe het nu dus al even niet meer..
    Volgens mij zag ik je gisteren nog op de rijnkennemerlaan gisteren, leek niet heel makkelijk te gaan bij je (:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?