‘Ik heb een besluit genomen.’

‘Ik heb een besluit genomen.’

Nee, niet vanmorgen. Niet gisteren. Niet vorige week. Dit besluit nam ik ergens eind januari. Misschien is het wel één van de engste beslissingen in mijn leven, maar ik weet dat het goed voor me is. Daarom heb ik dit besloten.

Ik stop met mijn huidige werk als orthopedagoog. Zo, dat is er uit!

Al eerder heb ik geschreven over mijn studie, mijn studiekeuzestress, over het vinden van mijn passie en over de zoektocht naar datgene waar ik gelukkig van word. En die zoektocht vind ik best lastig. De afgelopen maanden liep ik er namelijk behoorlijk tegenaan dat ik, voor mijn gevoel, niet kon doen waar ik nou echt gelukkig van werd of waar ik heel veel energie van kreeg.

Toen ik de afgelopen maanden een beetje overliep qua werkzaamheden, met name in de maanden november en december, kwam ik allerlei vervelende gevoelens tegen. Ik was boos op mezelf, want het lukte me niet om alle ballen in de lucht te houden. Ik was ontzettend moe, raakte redelijk opgebrand en kreeg ook weinig energie terug van bepaalde werkzaamheden. Al een langere tijd wist ik diep van binnen dat ik niet helemaal (meer) op mijn plek zat. Misschien wist ik dat al langer dan een paar maanden.

Na mijn bachelor pedagogische wetenschappen aan de Rijksuniversiteit vervolgde ik met de master Orthopedagogiek. Dit rondde ik af in 2014 en meteen vond ik een baan als zelfstandige orthopedagoog binnen een praktijk voor kinder- en jeugdpsychologie. Inmiddels werk ik drie en een half jaar als orthopedagoog in die setting.

In die jaren ben ik nooit echt met tegenzin naar mijn werk gegaan en ik heb mijn werkzaamheden altijd prima kunnen doen. Toch miste er voor mijn gevoel iets. Wat dat precies is, vind ik lastig te omschrijven. Een werkdag voelde vaak als ”wel oké”. Het was prima te doen. Maar de vraag is of ik daar genoegen mee moet en kan nemen. Pas toen ik meer ging schrijven, bijvoorbeeld hier op mijn blog, en me bezig ging houden met de doelgroep eetstoornissen, voelde ik dat het ook anders zou kunnen. Er zijn dus ook dingen waar ik wel heel veel energie van krijg!

Nu weet ik ook echt wel dat werk niet altijd leuk hoeft te zijn, maar die fase ben ik wel voorbij. Geloof me maar als ik zeg dat ik al vrij veel grenzen van mezelf ben overgegaan in de afgelopen maanden en ik veel signalen en gevoelens van mezelf heb genegeerd. Nu is het tijd om uit die slachtofferrol te kruipen en zelf te gaan kiezen voor iets waar ik wel energie van ga krijgen.

Het heeft heel lang geduurd voordat ik echt durfde uit te spreken dat het beter was om te stoppen met mijn huidige werk. Ik durfde dat gewoon niet. Want als je niet zo goed weet wat je dan wel wilt, kun je toch beter gewoon doorgaan? Ik heb dus ook echt de hulp van werkgeluk coach Marielle nodig gehad. Zij liet me dit zelf inzien en beslissen, door de juiste vragen te stellen en confronterende oefeningen te bedenken.

‘Ik heb een besluit genomen.’

Zo moest ik het gaan delen met mijn omgeving. Het is namelijk echt mijn keuze. Nu we een paar weken verder zijn voelt dit ook echt al veel vertrouwder en heb ik eigenlijk best veel zin in deze zoektocht. Ik heb heel veel waardevolle werkervaring opgedaan in de afgelopen 3,5 jaar. Daarnaast heb ik ervaren dat het schrijven, maar ook het werken als ervaringsdeskundige met de doelgroep eetstoornissen mij heel veel energie geeft. Daarom zou ik ook graag in die richtingen verder willen gaan kijken. Het kan uiteindelijk ook zijn dat ik wel verder ga als orthopedagoog, maar dan in een andere setting. Wat dat betreft ligt alles nog open.

De komende weken ga ik in ieder geval de laatste dingen afronden bij mijn huidige werk, zodat ik met een gerust gevoel om me heen kan gaan kijken. Het gaat misschien heel eng en onzeker worden, maar ik ben er klaar voor.

Heb jij weleens zo’n moeilijke beslissing genomen? Of vind je het zelf ook een lastige zoektocht? Ik ben heel benieuwd of er meer mensen zijn met dezelfde onzekerheden en gedachten!

 

 

Volg:

9 Reacties

  1. Eline
    maart 14, 2018 / 2:27 pm

    Hallo Japke,
    Wat een lastige en ook dappere beslissing! Herkenbaar ook, want ook ik ben er de laatste tijd (toevalligerwijs ook sinds oktober) achter gekomen dat mijn huidige baan niet is wat ik de rest van mijn leven wil doen. Ook ik ben met een loopbaancoach aan de gang gegaan en hoewel ik nog steeds niet weet wat ik wel wil doen, heb ik al heel veel handvaten gekregen om daar wel achter te komen en ben ik met plezier met die zoektocht bezig. Het delen met je omgeving is inderdaad een belangrijke en ook lastige stap (je hebt toch een goede baan? waarom dat achter laten?). Ik merk heel erg dat ik steeds beter weet wat ik wil naarmate ik het er met meer mensen over heb, ook na lastige gesprekken.
    Mocht je er nog meer over willen lezen, het boek ‘Pivot’ van Jenny Blake was voor mij heel herkenbaar en een eyeopener op sommige punten. Wellicht heb jij er ook wat aan.
    Veel succes en ook plezier bij je zoektocht. Ik ben benieuwd wat het je op zal leveren.

  2. Anouk
    maart 14, 2018 / 5:19 pm

    Succes! Ja!! Ik heb vorig jaar mijn baan als ambulant hulpverlener opgezegd. Ik deedHBP pedagogiek eb ervaarde te weinig voldoening en diepgang. emotioneel was het soms heel zwaar, soms super super saai. Tegelijkertijd met het verhuizen naar een andere stad samen met mijn man, rolde ik toevalligerwijs in een nieuwe baan. Althans, de timing was toevallig. Ik had er bewust op gesolliciteerd. Nu werk ik alweer een half jaar als longfunctieanalist in opleiding in het Erasmus MC. Zwaar, tof, eng, uitdagend, buiten mijn comfortzone maar de moeite waard. het is niet makkelijk en omdat ik zoveel veranderingen (en financieel zeer zeer zware tijden heb gehad met mijn man met de koop van ons eerste huis waar we tegen verborgen gebreken aanliepen die we niet hebben kunnen verhalen op de verkoper en vervolgens toen we ons oude huis met heel veel verlies verkochten) moet ik heel heel bewust en spaarzaam met mijn energie om gaan, maar ik vind het waard en heb geen spijt dat ik bij mijn oude baan weg ben gegaan. Uiteindelijk komt het goed. Niet linksom, dan rechtsom. Welke keuze je ook maakt, het is oké, je bent oké! Liefs

  3. Esther
    maart 14, 2018 / 7:12 pm

    Ook bij mij heel herkenbaar!!
    Werk nu al 10 jaar voor mijzelf als kapster, maar door wat veranderingen, weet ik al langer dat de energie hieruit is.
    En op zoek ben naar een nieuwe uitdaging.
    Maar erg moeilijk om dit door te zetten, want moet dan veel mensen teleur stellen en dat doet pijn.
    Maar ik wil weer iets gaan doen , liefst iets in de hardloopwereld, waar ik energie van krijg en kan overbrengen, zodat je ( ik)beter in mijn vel kom zitten!
    Dus ik weet zeker dat je hier goed aan gaat doen.

  4. Madi
    maart 14, 2018 / 8:09 pm

    Super trots op jou! ❤️💪

  5. Wiekie
    maart 15, 2018 / 5:09 pm

    Heel spannend! “de tijd zal het leren”. Zeggen ze dan toch?
    Ik wens je een prachtige nieuwe werkplek, barstensvol energie en stiekem hoop ik dat er voor mij ook zo’n werkplek aan zit te komen.
    Ik duim voor ons allebei 😉

  6. Jan de Vries
    maart 15, 2018 / 7:22 pm

    Als je (bijna oud) collega; hoewel het jammer is je als collega te gaan missen, is het ZO! goed dat je jezelf durft te volgen.

  7. Lieke
    maart 18, 2018 / 4:26 pm

    Ik heb heel veel verschillende banen gehad en nu, op mijn 35e, heb ik pas het gevoel dat ik echt op mijn plek ben. Ik vind het ontzettend knap dat jij zo scherp hebt dat ‘best oke’ niet goed genoeg voor je is. Je vindt vast je weg wel, want de grootste stap heb je al genomen!

  8. maart 18, 2018 / 6:31 pm

    Hai, ten eerste, wat schrijf je leuk!! En voor mij ook heel herkenbaar. Ik heb vijf jaar geleden de keuze gemaakt om voor mezelf te beginnen als pedagoog. Ik vind het gevoel van vrijheid erg belangrijk in mijn werk en kon dit niet vinden bij vorige werkgevers. Als ik me namelijk “vrij” voel,sta ik in mijn kracht. Dan stroomt mijn energie en ben ik voor mijn gevoel de gelukkigste vrouw op aarde.
    Ik heb de afgelopen vijf jaar ontzettend veel verschillende dingen gedaan. De meeste gerelateerd aan zorg en coaching, maar heb ook stappen genomen richting zang. Kleine concertjes gegeven in bejaardenhuizen.
    Ik ben van één eenmanszaak naar twee BV’s gegaan en heb opeens personeel in dienst😎. Allemaal stappen die ik vijf jaar geleden nooit heb kunnen bedenken. En soms als ik het gevoel heb dat ik weer vast loop, ga ik voelen wat ik los wil laten of waar ik een nieuwe weg wil in slaan. En het mooie is, dat dat alles mogelijk is als je eigen baas bent.
    Misschien begin ik morgen wel een bed&breakfast…. En dat ik weet dat ik dat morgen ook echt zou kunnen doen, geeft me alle energie die ik nodig ben om soms even door dingen heen te gaan die wat minder leuk zijn.
    Volg je gevoel en blijf je vrij voelen….. Succes!!!

    • maart 18, 2018 / 7:55 pm

      Hoi Annelies,

      Bedankt! Wat mooi dat je zulke stappen hebt kunnen zetten en zo dicht bij jouw gevoel kunt blijven. Ik hoop dat ik dat ook zo ga ervaren.
      Liefs Japke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *