Q&A: het hebben en herstellen van een eetstoornis

Het is weer tijd voor een Q&A. Vandaag geef ik antwoord op de vragen die ik kreeg over het hebben en herstellen van een eetstoornis. Er zaten vragen bij over bewegingsdrang, eetbuien, aankomen, afvallen en een sportverslaving. Zoals jullie weten heb ik hier zelf ervaring mee. Voor meer verhalen uit eigen ervaring, raad ik je aan hier te kijken. Helaas kon ik niet alle vragen in dit artikel beantwoorden. Er komt dus zeker een vervolg.

Net als in de vorige Q&A artikelen wil ik vooraf het volgende benoemen: alle vragen worden zorgvuldig en persoonlijk beantwoord. De antwoorden zijn niet (altijd) wetenschappelijk onderbouwd, maar puur geschreven vanuit mijn ervaring, visie of mening.

Hoe weet je of je echt een probleem hebt met eten?

Een probleem met eten kan heel onschuldig lijken. In het begin wil je vaak liever niet erkennen dat je dit probleem hebt. Ik denk echter dat je zelf, heel diep van binnen, vaak wel weet of het goed zit of niet. Je moet hiervoor wel heel eerlijk naar jezelf durven kijken. Merk je op dat je heel de dag over eten nadenkt of piekert? Denk je er meer aan dan je zou willen? Valt het je op dat je bepaalde dingen gaat vermijden vanwege het eten? Als je hier antwoord op kunt geven, kom je er mogelijk wel achter of je echt een probleem hebt. Zelf durfde ik het pas uit te spreken, toen het me echt ging opbreken: ik had geen energie meer, ik voelde me compleet uitgeput, ik kon nergens anders meer over nadenken en voelde me heel eenzaam worden met mijn gedachten. Op dat moment kon ik niet meer ontkennen dat ik een probleem had. Toen heb ik hulp gezocht.

Hoe ga je om met eetbuien en hoe voorkom je ze?

Er zijn eigenlijk twee verschillende soorten eetbuien: objectieve en subjectieve eetbuien. Objectieve eetbuien zijn eigenlijk de eetbuien, die het meeste schade aan kunnen richten. Tijdens deze eetbuien wordt er in korte tijd ontzettend veel gegeten. Hierbij kun je denken aan pakken koekjes, bakken ijs, zakken chips, maar ook gewoon meerdere boterhammen met beleg. Een subjectieve eetbui is een eetbui waarbij je zelf denkt dat je de controle kwijt bent geraakt en het dus ook echt voelt als een eetbui, maar waarbij de hoeveelheid voedsel veel minder is en eigenlijk nog ”normaal” kan zijn.

Ik had zelf voornamelijk last van deze laatste variant. Als ik een hele zak pepernoten had gegeten, voelde dit voor mij als een eetbui. Ik was de controle kwijt en had het in een hele korte tijd opgegeten. Echter doen mensen zonder eetstoornis dit ook weleens in de sinterklaasperiode. Vergeleken met wat ik normaal op een dag at, was zo’n zak natuurlijk heel veel.

Wanneer je last hebt van eetbuien (zowel subjectief als objectief), wil ik je aanraden om dit patroon in kaart te brengen. Het kan helpen om voor jezelf wat hulplijnen te bedenken als de drang naar een eetbui heel groot wordt. Maak hiervoor echt een praktisch lijstje aan. Soms kan het helpen om iemand te bellen, een wandeling te gaan maken, te gaan sporten, een douche te nemen, naar een goede vriend of vriendin te gaan of op een andere manier afleiding te zoeken. Uiteindelijk is het allerbelangrijkste om je eetpatroon te normaliseren. Eetbuien worden versterkt wanneer je eigenlijk structureel te weinig eet. Probeer dus zo goed en regelmatig mogelijk te eten.

Is je omgeving weleens bezorgd nu je zoveel bezig bent met sport?

Ja, zeker. Mensen die dichtbij me staan, zijn zeker weleens bezorgd. Soms spreken vriendinnen me erop aan, maar ook mijn ouders en mijn vriend benoemen het soms. Hoewel ik met zekerheid kan zeggen dat ik hersteld ben, blijft het natuurlijk wel een oud patroon. Die bezorgdheid begrijp ik dus ook wel, maar het is gelukkig niet nodig.

En hoe win je het vertrouwen van je omgeving daarin?

Het vertrouwen van je omgeving win je vooral door open te zijn over hoe je je voelt en wat het sporten voor je betekent. Waarom sport je zo graag? Mijn omgeving weet heel goed wat hardlopen voor mij betekent. Ze weten dat ik me er goed en gelukkig bij voel. Ook weten ze dat ik daarnaast voldoende eet, zodat ik zeker niet afval. Ik ben heel open en eerlijk over waarom ik loop. Ik heb bepaalde doelen, die ik graag wil behalen. Mochten er andere gedachten op gaan spelen, is het de kunst om hier ook open en eerlijk over te zijn.

Op welk moment dacht je: ‘ik ben hersteld’?

Dit is best een lastige vraag. Zo definitief is dat natuurlijk niet. Er is geen dag waarop je wakker wordt en denkt: nu is het klaar. Hoewel ik ook meiden ken die dit wel zo hebben ervaren. Ik had gewoon een stijgende lijn te pakken, die af en toe nog wel een golfbeweging naar beneden maakte. Dat hoort namelijk ook bij herstel. Uiteindelijk merkte ik dat de eetstoornis gedachten steeds minder aanwezig waren. Ik dacht niet meer na over wat ik had gegeten op een dag. Ik vergat zelfs weleens wat ik allemaal had gegeten. Dat was tijdens mijn eetstoornis heel anders. Toen wist ik het zelfs nog tot twee weken terug te benoemen. Wanneer je goed in je vel zit, kan genieten van gezond én ongezond eten, wanneer je lekker kunt gaan sporten zonder negatieve gedachten, maar jezelf ook een dagje rust gunt, ben je denk ik een heel eind in de goede richting. Ook voor dit onderwerp geldt: wees eerlijk tegen jezelf én je omgeving. Alleen dan kun je herstellen van een eetstoornis.

Kun je helemaal van je eetstoornis afkomen?

Ja, dat kan. Misschien kan niet iedereen helemaal van zijn of haar eetstoornis afkomen, maar er zijn genoeg mensen wel helemaal hersteld. Natuurlijk blijft het oud gedrag waar je wellicht in zou kunnen terugvallen, indien je een stressvolle periode doormaakt. Dit zeg ik ook altijd tegen mezelf. Ik kan niet in de toekomst kijken en ik weet nooit hoe ik in een hele heftige periode ga reageren. Voor nu kan ik in ieder geval zeggen dat ik al 7 jaar helemaal van mijn eetstoornis af ben.

Dit was een kleine selectie van de gestelde vragen over het hebben en  herstellen van een eetstoornis. Ik heb zoveel vragen gehad, maar helaas kan ik ze niet allemaal in één keer beantwoorden. Zat jouw vraag er nog niet tussen? Wie weet beantwoord ik deze een volgende keer. Je kunt ook nieuwe vragen stellen! Laat het hieronder weten in de comments of stuur me een berichtje via Instagram.

Volg:

1 Reactie

  1. Annelies
    december 13, 2017 / 9:23 am

    Mooie blog!
    Wat ik me afvroeg is of jij druk ervaart om slank te blijven of nog lichter te worden in verband met je lange afstand doelen in het hardlopen? Ik heb zelf een gezond gewicht, maar zou toch graag iets lichter zijn vanwege tijdswinst en weet dat ik daar wel voorzichtig in moet zijn, omdat ik in het verleden een eetstoornis heb gehad en niet weer die obsessie wil. Hoe jij daar mee om?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *