5 x mijn grootste angsten tijdens het hardlopen

Hardlopen vind ik geweldig. Meestal is het fijn en leuk, maar ik kom ook weleens in angstige situaties terecht. In het artikel van vandaag deel ik mijn grootste angsten tijdens het hardlopen. Ik ben benieuwd of ze herkenbaar zijn en of je zelf misschien ook bepaalde angsten hebt tijdens het hardlopen. 

1. Honden

Met stip op nummer één: honden. Ik ken maar weinig hardlopers, die fan zijn van honden onderweg. Behalve misschien de lopers die zelf een hond meenemen. Ik vind honden (tijdens het hardlopen) vreselijk. Voornamelijk wanneer ze loslopen of gaan blaffen. In de stad ga ik er eigenlijk altijd vanuit dat de honden gewend zijn aan mensen. Pas wanneer ik meer buiten de stad en/of op verlaten stukken kom en mensen met een loslopende hond zie, begin ik wat paniekerig te worden. Vooral als de hondeneigenaar mij nog niet heeft gezien of zelf ook paniekerig de hond bij zich roept. Ik ben overigens nog nooit gebeten of aangevallen door een hond, maar het idee alleen al vind ik niet zo prettig.

2. Verkeerde mensen tegenkomen op een verkeerde plek

In de stad ben ik eigenlijk nooit bang voor dit soort situaties. Maar ik loop ook graag in de natuur en na het verhaal van Anne Faber besef ik wel weer hoe kwetsbaar je bent. Niet alleen als vrouw, maar ook als man kan er natuurlijk iets gebeuren. Daarnaast ben ik ooit eens aangerand tijdens het hardlopen. Het is iets wat ik nooit eerder op mijn blog of Instagram heb gedeeld, maar helaas wel de realiteit. Die hele #metoo discussie wil ik niet aanzwengelen, maar ik weet zeker dat er meer vrouwen zijn die hierdoor misschien weleens bang zijn om te gaan lopen. Mijn oplossing? Ik probeer zoveel mogelijk op bekende gebieden te lopen, altijd iemand te zeggen dat ik ga lopen, waar en hoe lang en mijn telefoon bij me te hebben. Het zal me vast niet redden, maar beter iets dan niets. Het helpt me ook altijd om gewoon maar realistisch te blijven. Je weet nooit of zoiets gaat gebeuren en wanneer. Dan maar hard trainen, zodat ik hard weg kan rennen in een dergelijke situatie. ;)

3. Onweer

Al mijn hele leven ben ik een beetje bang voor onweer. Misschien komt het alleen door het harde gedonder, maar ik vind het gewoon niet prettig. Wanneer er onweer wordt verspeld, stel ik mijn rondje rennen dus liever even uit.

4. Blessures

Misschien is dit niet echt een angst tijdens het hardlopen, maar wel rondom het hardlopen. Toen ik begin dit jaar last kreeg van een runner’s knee vond ik dat zo vervelend. Hierdoor ben ik nu extra voorzichtig. Als ik iets voel, ben ik meteen bang dat het terug is. Na de marathon van London dacht ik dat ik mijn knie helemaal kapot had gelopen. Ik had zoveel pijn na de finish. Toch is het een dag later weer weggetrokken. Wel blijft de angst om een blessure op te lopen wel aanwezig, want hoe vervelend is het om niet te kunnen doen wat je het liefste doet?

5. Een sporthorloge waarvan de batterij leeg is

Oké, misschien niet een hele serieuze angst, maar ik heb hier weleens last van gehad. Zeker toen ik lange duurlopen ging doen voor mijn marathon, kwam het weleens voor dat de batterij van mijn Garmin bijna leeg was. Hoe jammer is het als die Garmin er na 20 kilometer mee stopt terwijl je nog 15 te gaan hebt? Niet alleen voor de data, maar ook weet je niet hoe ver je nog moet en hoe snel je gaat. Heel naar! Mijn grootste angst is dat dit een keer zal gebeuren vlak voor de start van een marathon. Ik moet er niet aan denken om de hele marathon zonder sporthorloge te lopen.

Wat zijn jouw angsten tijdens het hardlopen? Is het herkenbaar? Ik ben heel benieuwd! Laat het hieronder weten in de comments. 

Volg:

16 Reacties

  1. Kristen
    mei 9, 2018 / 12:06 pm

    Ik ga als ik loslopende honden tegenkom meestal wat rustiger rennen, praat er rustig tegen en probeer me een beetje van ze weg te draaien. Dat werkt tot nu toe goed en lijkt de bedreiging die zij lijken te zien weg te halen. Soms staan ze enorm alert te blaffen als ik aankom, vooral als ik hard richting het baasje ren, maar rennen ze daarna toch gezellig met me mee of gaan zelf weer spelen of snuffelen.

    Verder staan een lege sportswatch, enge mensen en onweer ook op mijn lijstje! En ook heb ik als ik verder van huis ga weleens de gedachte dat ik ineens te moe zou zijn om terug te komen, daar word ik dan ook angstig van.

    • mei 9, 2018 / 12:13 pm

      Ah, wat goed van die honden. Meestal doen ze gelukkig ook niks, maar je kunt er zo van schrikken he?

    • Jorine
      mei 9, 2018 / 5:57 pm

      Altijd je OV-kaart meenemen zodat je met het openbaar vervoer terug kan! Ik neem altijd mijn ov mee.. stel dat je struikelt of je enkel verzwikt ofzo, dan kan je in ieder geval naar huis zonder (ver) te hoeven lopen.

  2. Sybren
    mei 9, 2018 / 1:34 pm

    Loslopende honden zijn bij mij ook een irritatie. Hoewel het eigenlijk nooit tot problemen heeft geleid. Als de hond mij niet ziet aankomen, bijvoorbeeld tijdens spelen of van achteren naderen, dan roep ik wat of klap ik even in mijn handen. Als ik nog niet dichtbij ben bedoel ik. Dan schrikt de hond niet als er plotseling iemand langs rent.

    Verder probeer ik niet tussen hond en baasje door te lopen.

  3. Vincent
    mei 9, 2018 / 3:17 pm

    Haha, ik heb alleen ‘last’ van nummer 5 gelukkig. De overige zijn een meer serieuzer probleem natuurlijk..

  4. Thijs
    mei 9, 2018 / 4:55 pm

    Honden vind ik ook niet prettig. Ik ren ook vaak over fietspaden. Ik kom dan vaak mensen tegen die óf met 3 breeduit over het hele fietspad rijden, óf zo druk bezig zijn met hun telefoon of elkaar dat ze mij niet zien. Hoe dan ook, meestal eindig ik rennend in de berm :-(

    • Ingrid
      maart 13, 2019 / 1:49 pm

      tja, fietsers op fietspaden hè

  5. Caroline
    mei 9, 2018 / 6:26 pm

    Ik woon in een klein dorpje . Midden in de natuur dus altijd een rustige bosrijke omgeving . Het mag eigenlijk niet maar heb toch altijd een flesje pepperspray in Mn zak. Ik zeg altijd maar aanranding .. of erger mag ook niet! Dus ik neem het gewoon mee!

  6. Richard
    mei 9, 2018 / 7:56 pm

    Hoi Japke,

    Wat een vervelend verhaal eigenlijk. Dat er soms van die mensen zijn die anderen angst geven. Zowieso aanranders! Die horen niet op straat maar in een inrichting.

    En mensen met een hond moeten gewoon hun verantwoordelijkheid voor hun hond nemen. Ze moeten wanneer ze hun hond niet vertrouwen de halsband omdoen.
    Ik ben als de dood voor honden. Als ik een bepaald type hond zie.: Pitbulls, herders of grote bruin/ zwarte/ of witte en ze lopen los? Ben ik vanuit mijn gevoel in staat om 5 km om te lopen zo bang….maar gelukkig niet altijd. Is meer mijn gevoel op dat moment.

    Echt heel vervelend dat bepaalde mensen geen rekening willen houden met anderen. Ze moeten beseffen dat ze andere mensen tot last zijn door hun hond en eigenlijk angst aanjager zijn. Neem je verantwoordelijkheid denk ik dan!

    En blessures. Tja meestal tijdens lopen merk je er niet veel van. Iedereen heeft weleens pijntjes. Wel merk ik op mijn leeftijd dat te hard willen lopen soms blessures kan geven. Soms gaat het lekker en kan ik harder. Maar met prestatie lopen wil je soms iets meer geven en je pr verbeteren, soms is dat een trigger en loop je boven je kunnen of niveau.

    Dus kleine verbeteringen/ kleine doelen en geen onrealistisch streven van pr’s.

    Tja lopers have to deal with IT. Het zal niet gaan veranderen. Dan moet er een soort campagne komen; veiligheid voor onze hardlopers en fietsers!!! Haha

  7. mei 9, 2018 / 10:48 pm

    Ohhh zo vervelend die honden! Er is tijdens het rennen eens een dalmatiër tegen me aan gesprongen en de eigenaresse bleef maar zeggen dat ie niks deed :( Zo irritant. Wat naar zeg dat je bent aangerand! Ik ben wel eens achtervolgt door een scooter, maar gelukkig kwam ik al snel een wandelaar tegen waar ik me toen meteen maar bij aansloot.

  8. Cynthia
    mei 10, 2018 / 11:33 pm

    Ik loop met hond maar kom niet graag andere (loslopende) honden tegen. Die van mij heeft altijd zijn band aan, ook al kan hij perfect zonder, je weet nooit wat er komt.
    Door mijn hond voel ik mij wel veiliger voor iemand met slechte bedoelingen, ik ben er zeker van dat hij mij beschermt. Ook deel ik steeds mijn livelocatie via whatsapp tijdens het lopen met mijn man.

  9. Peter
    mei 13, 2018 / 8:47 am

    Ik heb nog n paar angsten als hardloper. Herkenbaar?
    – automobilisten die recht op je afrijden en pas op t aller laatste moment je rakelings voorbij rijden. Kortom de angst aangereden te worden.
    – een tegemoet komende grote groep wielrenners waarvan degenen die in de groep zitten jou niet zien rennen.
    – passerende tractoren (die soms zo hard rijden).

    Maar loslopende honden staat met stip op 1.

  10. Marc Bannink
    augustus 7, 2018 / 9:14 pm

    Ik kan me vooral vinden in nr 5. En eigenlijk heb ik daar nog een nr6 bij. Dat je bluetooth headset leeg is/gaat terwijl je loopt. 1x gehad. Kon meteen stoppen.

  11. Sien
    september 7, 2018 / 9:51 am

    Nog een angst: onderweg heel dringend naar het toilet moeten gaan.
    Hoe los jij dit op? Groetjes

    • september 10, 2018 / 8:06 am

      Dit is me gelukkig nog nooit gebeurd. Tijdens een trainingsrondje zou ik misschien toch zo brutaal zijn om ergens naar binnen te stappen (cafe of restaurantje). Tijdens een wedstrijd staan er vaak genoeg dixies!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *